همی فاسیال اسپاسم

این بیماری خیلی شایع نیست ولی نادر هم نیست . این بیماران دچار انقباضات غیر ارادی و مکرر نصف صورت خود هستند. این بیماری تیک نیست و بیمار نمی تواند اگر بخواهد دقایقی کاملا آنها را کنترل نماید.

تفاوت همی فاسیال اسپاسم با تیک

در تیک ما نمی گوییم حرکات غیرارادی هستند بلکه شخص بنا به عادت یا استرس یک حرکتی را بسیار تکرار میکند بطوریکه به شکل یک عادت ناخواسته هم در می آید.
اگر به فرد دچار تیک بگوییم این حرکت را تکرار نکن میتواند دقایق یا حتی ساعاتی آنها را تکرار نکند اما در همی اسپاسم این امر مقدور نیست.
حتی در موارد پیشرفته و نسبتا شدید در خواب هم تکرار میشود و شما میتوانید با مشاهده این انقباضات در صورت بیمار در زمان خواب عمیق آن را از تیک متمایز کنید.

عملکرد همی فاسیال اسپاسم

این بیماری اغلب از یک قسمت صورت شروع میشود که بیشتر از ناحیه یک چشم است.
بیمار در طرف مبتلا پلک بیشتری میزند و اگر دقت کنید چشم مبتلا به اندازه طرف سالم باز نمیشود (مثل اینکه فرد چشمک میزند). به اشتباه ممکن است بگویند افتادگی پلک دارد ولی اگر دقت شود میبینید که پلک شل و افتاده نیست بلکه منقبض و جمع شده است و موقع انقباض با دست هم باز نمی شود. سپس انقباضات به اطراف دهان هم کشیده شده و صورت هم در آنطرف جمع و منقبض میشود و به اصطلاح صورت کج میشود.
در روزهای اول ابتلا ممکن است گاهی خود به خود برطرف شود ولی معمولا روز به روز بیشتر می شود . انتشار این انقباضات گاهی به گردن و اطراف گوش و حتی پوست پیشانی و جلو سر هم در همان طرف منتشر میگردد.
برخلاف فلج نیمه صورت یا بلز در این حالت خطر مهمی متوجه شخص نیست بلکه از جهت زیبایی و ناخوشایندی چهره اهمیت دارد.
این بیماری درد یا بی حسی در صورت ندارد. علائم دیگر مانند دوبینی و تهوع و مشکل بلع همراه ندارد. اختلال واضحی در تکلم ایجاد نمی شود.
علت این بیماری وجود یک شریان در کنار عصب صورتی و وارد شدن فشار ناشی از ضربانات این شریان بر عصب است. این تماس اغلب در داخل مغز و محل خروج عصب از ساقه مغز است.

درمان همی فاسیال اسپاسم

این بیماری متاسفانه درمان دارویی موثری ندارد و داروها اغلب عوارض بیشتری دارند.
تزریق بوتاکس در موارد خفیف و محدود به اطراف چشم و لب موثر است و برخی بیماران به همین درمان اکتفا کرده و راضی میشوند ولی در موارد شدید و به خصوص در مواردی که بوتاکس هم نتیجه خوبی نمی دهد جراحی می تواند بسیار موثر باشد.
البته باید یادآوری شود که ابتدا لازم است با انجام ام آر آی از وجود ضایعات توموری یا فشارنده عصب صورت در مغز خاطر جمع شویم.
ما این بیماران را مورد عمل جراحی دکمپرسیون میکروواسکولار قرار می دهیم. در این عمل نیز بین عصب و شریان فشارنده عصب چربی، عضله یا بهتر از آنها مقداری نوار تفلون قرار داده می شود و دیگر شریان با عصب تماس پیدا نمیکند. در دستان جراحی که این عمل را بکرات انجام داده عارضه مهمی مشاهده نخواهد شد.این جراحان جراحان مغزی هستند که به اصطلاح دوره های تکمیلی آموزش جراحی قاعده جمجمه را دیده اند و این اعمال را بیشتر انجام داده اند.
از عوارض جراحی این بیماری میتوان به کاهش شنوایی اشاره کرد که به دلیل نزدیک بودن عصب شنوایی و عروق آن به عصب صورتی است. البته با مونیتورینگ شنوایی حین عمل این عارضه کمتر دیده میشود و ما خیلی بندرت دیده ایم.