شماره تماس رزرو نوبت ۰۲۱-۶۴۴۵۰۲۱۴

شاید تشخیص تومور مغزی کمی ترسناک به نظر برسد ، اما اگر تومور مغزی خاصی به نام مننژیوم تشخیص داده شده است ، تا حدودی می توان به آن خوش بین بود . مننژیوم رایج ترین نوع تومور مغزی است و حدود ۳۰ درصد از کل تومورهای مغزی را تشکیل می دهد که بیشتر آنها قابل درمان هستند. در حقیقت ، اکثر این تومورها را می توان با جراحی از بین برد و بسیاری از آن ها دیگر عود نخواهند کرد. مننژیوم عموما رشدی آهسته دارد و در اکثر موارد خوش خیم است.
مننژیوم از لایه های غشایی که مغز و نخاع را پوشانده اند بوجود می آید نه از بافت مغز. حدود ۹۰ درصد مننژیوم ها خوش خیم هستند – یعنی به احتمال زیاد در بدن پخش نمی شوند – و طی ماه ها یا حتی سال ها به آرامی رشد می کنند. با این حال ، مننژیوم می تواند کاملاً بزرگ شود و مغز و سایر ساختارهای داخل جمجمه را درگیر کند. شیوع این تومور در زنان بیشتر از مردان است.

برخی از این تومورها در هیچکدام از دسته های خوش خیم و بدخیم قرار نمی گیرند و در دسته غیر معمول قرار دارند. اما این نوع از تومور می تواند به نوع بدخیم تبدیل شود. لازم به ذکر است که تعداد کمی از تومورهای مننژیوم بدخیم و سرطانی هستند، که سرعت رشد آنها بسیار بالا بوده و به نقاط دیگر مغز و سایر اندام ها می تواند متاستاز کند.

تومور مننژیوم مغزی

مننژیوم چیست؟

مننژیوم مغز و یا طناب عصبی را درگیر میکند. منشاء این بدخیمی سلول های مننژیوتلیال (Meningothelial) است. این سلول ها لایه ی محافظی را می سازند که اطراف مغز و طناب عصبی را می پوشاند. 
در اغلب موارد تومورهای مننژیوم مغز را درگیر میکنند اما در مواردی درگیری طناب عصبی نیز گزارش شده است. این بیماری معمولا بصورت خاموش بروز میابد و سرعت پیشرفت بسیار کمی دارد، علایمی از آن در ابتدای بیماری مشاهده نمی‌شود و در اغلب موارد نشانه های آن زمانی بروز می یابد که بیماری روند تکاملی خود را کامل کرده باشد.
علائم این بیماری در اغلب موارد شامل سر درد، تشنج، مشکلات بینایی (تاری دید)، احساس ضعف در دست و پا ها، احساس بی حسی و گزگز، اختلال در تکلم.

این بیماری به سه گروه : خوش خیم ۹۰% ، غیر معمول (آتیپیکال) ۵% و بدخیم ۳-۵% تقسیم میشود. در ۹۰ درصد موارد تومور خوش خیم بوده و نیاز به اقدامات درمانی فوری ندارد. مننژیوما از لایه های غشایی ایجاد می شود که مغز و نخاع را می پوشاند ، نه از خود بافت مغز. به دلیل اینکه حدود ۹۰ درصد مننژیوم ها خوش خیم است – یعنی احتمالاً در سراسر بدن گسترش نمی یابد – و در طی ماه ها یا حتی سال ها به آرامی رشد می کنند.

  • خوش خیم: تومور مننژیوم مغزی رشد بسیار آهسته ای دارد و در اغلب موارد هیچ نشانه ای ندارد. در این موارد نیاز به جراحی نیست و برای پیگیری روند بیماری نیاز به MRI  دوره ای است. در مواردی که نشانه های بیماری بر کیفیت زندگی فرد مبتلا تاثیر داشته باشد و روند طبیعی زندگی را مختل کرده باشد، جراحی برای تخلیه تومور پیشنهاد می شود.
  • غیر معمول (آتیپیکال): این نوع از مننژیوم مغزی  نسبت به نوع خوشخیم کمی مهاجم تر بوده و خطر عود آن نسبت به گروه اول بیشتر است. جراحی اولین رویکرد درمانی برای این نوع از مننژیوم است و در مواردی رادیوتراپی پس از جراحی هم در دستور کار قرار میگیرد.
  • بدخیم: نوع تهاجمی و پیشرونده ی مننژیوم می باشد، جراحی و متعاقبا رادیوتراپی اولین انتخاب برای مقابله با این نوع از مننژیوم است. در مواردی که عود بیماری دیده شود شیمی درمانی  در دستور کار قرار میگیرد.

علائم تومور مننژیوم مغزی

مننژیوم کوچک ممکن است به هیچ وجه علائمی ایجاد نکند. ممکن است پزشک هنگام معاینه شما را از نظر آسیب دیدگی به سر یا مشکلات سینوسی مورد بررسی قرار دهد و متوجه وجود این تومور شود. مننژیوما به آرامی رشد می کند و ممکن است سالها  بیمار هیچ علائمی نداشته نباشد. برخی از مبتلایان به مننژیوم علائمی ندارند و تومور ممکن است اتفاقاً در MRI یا سی تی اسکن که به دلیل دیگه گرفته می شود، مشاهده شود. علائم مننژیوم با توجه به محل و اندازه تومور متفاوت است.با بزرگ شدن مننژیوما ، فشار داخل جمجمه را افزایش داده و مشکلاتی ایجاد می کنند ، مانند:

  • فشار کلی در داخل سر و در نتیجه سردرد ، حالت تهوع و استفراغ ایجاد می شود
  • علائم خاص به دلیل موقعیت مکانی: به عنوان مثال ، فشار مننژیوما بر روی عصب بینایی ممکن است باعث مشکلات بینایی شود. محل تومور دیگر ممکن است بر مهارت های حرکتی یا گفتار تأثیر بگذارد.
  • اختلالات الکتریکی در مغز که باعث تشنج می شود.
  • مننژیوما بزرگتر می تواند جریان مایع مغزی نخاعی را مسدود کند و منجر به هیدروسفالی (“آب روی مغز”) شود که می تواند بر راه رفتن و حافظه تأثیر بگذارد.
  • سایر محل های تومور می تواند بر حس بویایی  یا حتی عملکرد غده هیپوفیز شما تأثیر بگذارد.

علل مننژیوم مغزی

در حال حاضر هنوز علت اصلی مننژیوم مغزی  مشخص نشده است، اما تعدادی فاکتور خطر برای این بیماری شناسایی شده است که ارتباط قوی با ایجاد مننژیوم دارند. برخی از این فاکتور ها شامل در معرض قرار گیری اشعه های یونیزان، هورمون ها، عوامل ژنتیکی، استفاده از گوشی همراه و آلرژی هستند که ارتباط برخی از آنها با این بدخیمی به اثبات رسیده است.
اشعه یونیزان مثل اشعه X با ایجاد شکست در دورشته ی DNA می تواند باعث ایجاد طیف وسیعی از بدخیمی ها شود که مننژیوم مغزی  هم جزئی از این بدخیمی ها است.
مطالعات متعددی در مورد ارتباط  میان هورمون ها و وقوع مننژیوم مغزی انجام شده است. در این میان ارتباط قوی میان مننژیوم و گیرنده های هورمون های استروژن، پروژسترون و آندروژن ها مشاهده شده است. برای مثال تغییر اندازه تومور مننژیوم مغزی  در دوران حاملگی و یا زنان مبتلا به سرطان پستان گزارش شده است.
عوامل ژنتیکی مثل جهش در ژن NF2 که نوعی ژن مهار کننده ی تومو است می تواند در ابتلا به مننژیوم مغزی  نقش داشته باشد. جهش در این ژن باعث ایجاد اختلال نوروفیبروماتوز نوع ۲ می شود. مطالعات نشان داده است که اکثر افرادی که مبتلا به مننژیوم مغزی  نوع بدخیم هستند واجد جهش در ژن NF2  هستند.
علاوه بر عوامل مذکور ارتباط میان فاکتورهای مانند صدمات ایجاد شده در سر و گردن، استفاده از تلفن همراه  و آلرژی نیز مورد مطالعه قرار گرفته اند اما نتایج قابل قبولی از این مطالعات گزارش نشده است.

ریسک فاکتورهای ایجاد کننده مننژیوم

  • قرار گرفتن در معرض پرتو
  • بیماری نوروفیبروماتوز نوع ۲ ، نوعی بیماری ژنتیکی

عوارض مننژیوم

به علت رشد آهسته مننژیوم عوارض آن نیز به آهستگی بروز می کند.

  • سردرد
  • تشنج
  • تاری دید
  • ضعف در بازوها و پاها
  • بی حسی
  • اختلال در تکلم
درمان تومور مننژیوم مغزی

تشخیص مننژیوم

به جز معاینه بیمار، برخی تست های تشخیصی عبارتند از:

  • سی تی اسکن و MRI
  • بیوپسی

راهکارهای درمانی مننژیوم مغزی

انتخاب راهکار درمانی مناسب برای مننژیوم مغزی  به عواملی همچون جایگاه مننژیوما در مغز، نوع مننژیوما (خوش خیم یا بد خیم بودن آن) و حال عمومی بیمار بستگی دارد.

زیر نظر گرفتن روند بیماری

از آنجایی که مننژیوم سرعت پیشرفت کندی دارد و براساس شرایط جسمی و بیماری های فرد و سن بیمار برای او خطری نخواهد داشت، و در مواردی که بیمار فاقد علائم خاصی باشد یا علائم مربوطه بر کیفیت زندگی بیمار تاثیری نداشته باشد، پزشک به جای جراحی ترجیح میدهد تا روند پیشرفت بیماری را توسط تصویر برداری دوره ای تحت نظر قرار دهد تا هرگونه پیشرفت در بیماری را بتواند به موقع تشخیص دهد و در صورت نیاز اقدام به جراحی و تخلیه تومور مغزی کند.

جراحی مغزی تومور مننژیوم 

در جراحی، هدف برداشتن تومور تا حدی ممکن است. امکان برداشت کامل تومور نیز وجود دارد. احتمال رشد تومور اطراف اعصاب و رگ های خونی مهم بسیار کم است. تخلیه تومور مغزی مننژیوم که تحت عنوان کرانیوتومی شناخته میشود، رایج ترین راهکار درمانی برای این بیماری است. در مواردی که مننژیوم از نوع خوش خیم باشد و علائم آن باعث  کاهش کیفیت زندگی بیمار شود و نیز از نظر جایگاه در مکانی قرار گرفته باشد که جراح دسترسی کامل به آن داشته باشد، برداشت تومور بهترین و تنها راهکار درمانی است.
در این جراحی بخش کوچکی از استخوان جمجمه برداشته شده تا جراح به تومور دسترسی پیدا کند، در ادامه جراح می تواند کل تومور و یا بخشی از آن را تخلیه کند. در مواردی که نتوان کل تومور را تخلیه کرد رادیوتراپی در دستور کار قرار میگیرد.
برای کسب بهترین نتیجه بهتر است حتما به بهترین جراح تومور مغزی مراجعه نمایید.

رادیوتراپی

در مواردی که مننژیوم مغزی  از نوع بدخیم باشد و یا پزشک نتواند بطور کامل تومور را خارج کند، استفاده از رادیوتراپی در دستور کار قرار میگیرد. در این نوع درمان از اشعه برای از بین بردن سلول های سرطانی و یا توقف رشد تومور استفاده می کنند. همچنین در مواردی که دسترسی به تومور امکان پذیر نباشد مثل زمانی که تومور در اطراف شریان کاروتید قرار گرفته باشد، از این روند درمانی استفاده میشود.

دارو

در برخی از موارد برای کاهش اثرات جانبی تومور و علائم آن برخی از داروها طبق دستور پزشک معالج استفاده می شوند، این داروها شامل استروئید ها و ضد تشنج ها هستند. استروئید ها در کاهش التهاب اطراف ناحیه توموری نقش دارند.
صرف نظر از همه این موارد ، بهترین کاری که در صورت تشخیص مننژیوما یا هر تومور دیگر وجود دارد این است که از واقعیت ها آگاه باشید و با مجرب ترین تیم جراح مغز و اعصاب مشورت نمایید.

شیمی درمانی

جهت درمان مننژیم اغلب شیمی درمانی انجام نمی گردد. زمانی که تومور مجدد عود کرده و رشد می یابد سریع پیشرفت کند، شیمی درمانی در نظر گرفته می شود.

پیگیری

بعد از پایان درمان، باید تحت نظر پزشک باشید، انجام آزمایشات توصیه شده بسیار مهم است. سوالات خود را با پزشک در میان بگذارید. زمان مناسب انجام چکاپ، به وضعیت جسمانی بیمار بستگی دارد. در طول معاینه، شرح حال کاملی از علائم و شرایطتان به پزشک ارائه دهید.

توجه کنید!

معمولا ابنلا به سرطان و تومور ها برای بیماران ترسناک است. در صورتی که بسیاری از  این سرطان ها قابل درمان و قابل کنترل هستند. بنابراین اگر شما یا اطرافیانتان مبتلا به این بیماری هستید، روند درمان خود را مرتب پیگیری کنید و روحیه خود یا بیمار را حفظ کنید. استرس و نگرانی روند درمان را کند می کند.

آیا تومور مننژیوم بدخیم است؟

حدود ۹۰ درصد این تومورها خوش خیم اند یعنی در بدن انتشار پیدا نمی کنند و سرعت رشد آنها کوتاه است. با این حال ، مننژیوم رشد کند و مغز و سایر ساختارهای داخل جمجمه را درگیر کند.از این رو باید تحت نظر جراح مغز و اعصاب بود.

چه عواملی باعث تومور مننژیوم می شود؟

همانند بسیاری از تومورها، علت اصلی مننژیوم مغزی مشخص نیست، اما تعدادی فاکتور خطر برای این بیماری وجود دارند که ارتباط قوی با ایجاد آن دارند. در معرض قرار گیری اشعه های یونیزان، هورمون ها، عوامل ژنتیکی، استفاده از گوشی همراه و آلرژی از جمله این فاکتور ها هستند

تومورهای مننژیوم ارثی هستند؟

این تومور ها معمولا ارثی نیستند و سابقه خانوادگی در بروز ان تاثیر گذار نیست

دیدگاه کاربران

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *