شماره تماس رزرو نوبت ۰۲۱-۶۴۴۵۰۲۱۴

تومور مغزی که به تومور درون جمجمه ای معروف می باشد؛ بافت توده مانندی است که برخی از سلول های آن به شکل غیر قابل کنترل رشد پیدا کرده و تکثیر می شود. ظاهرا این وضعیت توسط مکانیزمی که وظیفه کنترل سلول های نرمال را به عهده دارد، چک نمی گردد. بیش از ۱۵۰ نوع متفاوت تومور مغزی شناسایی شده که به دو گروه اصلی تومورهای اولیه و متاستاتیک دسته بندی شده اند. این سلول ها از مکانیزم هایی که کنترل سلول های طبیعی را بر عهده دارند تبعیت نمی کنند. تومور در حال رشد فضای داخل جمجمه را اشغال کرده و موجب اختلال در عملکرد طبیعی مغز می شود. این تومور می تواند به مغز، با افزایش فشار بر روی آن، با تغییر دادن محل و یا هل دادن آن به سمت دیواره جمجمه، آسیب برساند. همچنین، تومور می تواند اعصاب و بافت سالم مغز را مورد تهاجم قرار داده و به آن صدمه بزند. علائم ظاهری بیماری بر حسب محل قرار گیری تومور در مغز متفاوت است و دلیل آن این می باشد که عملکرد هر قسمت از بدن تحت کنترل قسمت مشخصی از مغز است. به ندرت پیش می آید که تومور مغزی به بیرون از دستگاه عصبی مرکزی که شامل مغز و نخاع می باشد سرایت کند.
برخی از انواع تومورهای مغزی در بین بچه ها بیش از بزرگسالان شایع است. اما چنانچه فرد بزرگسال دچار یکی از این تومورها شود، محل قرار گیری آن در مغز متفاوت از مغز کودکان است. اگر چه هر دو جنس مذکر و مونث به یک اندازه در خطر ابتلا به تومورهای مغزی نوع اصلی می باشند، اما برخی از انواع تومور نظیر مننژیوم (تومور پرده های مغز) اغلب در زنان اتفاق می افتد در حالی که برخی از انواع دیگر مانند تومور مدولوبلاستوما (تومور مغزی یاخته های غیر متمایز لوله عصبی) بیشتر پسران و مردان جوان را درگیر می کند.
پیش آگهی دادن به هر بیمار، متناسب با حال و روز وی متفاوت است و این بر عهده پزشک معالج است تا شما را از پی آمدهای احتمالی نوع خاص توموری که به آن مبتلا هستید آگاه کند.

تومور مغزی

انواع تومورهای مغزی

نوروم آکوستیک

این نوع تومور جز تومورهای خوش خیم به حساب می‌آید و در عصب که گوش به مغز متصل است وجود دارد. این نوع تومور عموما به آهستگی رشد می‌کند. البته ممکن است علائم و یا نشانه های آن خفیف باشد.

کارسینوما

رشد بدخیم و سرطانی سلول های اپیتلیال که به بافت های اطراف نفوذ و توانایی متاستاز نیز دارد.

گلیوما

گلیومای ساقه مغز از انواع تومورهای مغزی است که ۲۰ درصد تومورها در کودکان و ۲ درصد تومورها در بزرگسالان را شامل می‌شود.

گلیوبلاستوما

گلیوبلاستوما از تومورهای بدخیم و سطح ۴ هستند. این تومور به صورت مداوم در حال تکثیر و تقسیم است. تومور های گلیوبلاستوما انتشار یافته و به نواحی نزدیک به مغز حمله می کنند.

مدولوبلاستوما

مدولوبلاستوما تومور سرطانی بدخیم در مغز است که از تعادل بدن را کنترل می‎کند و وظیفه هماهنگی بخش های پیچیده بدن را برعهده می‎گیرد.

منینگیوما

منینگیوما توموری که در غشا اطراف مغز یا نخاع است. فعالیت فیزیکی عاملی است که منجر به کاهش خطر بروز تومور منینگیوما می شود.

آستروسیتوما

نوعی از سرطان که در مغز یا نخاع ایجاد می‌شود. سلول های آستروسیت که از سلول های مغزحمایت و پشتیبانی از نورون های مغز می باشد. آستروسیتوما یکی از انواع تومور مغزی هستند که در کودکان و در بزرگسالان مشاهده می‌شود و به دوبخش سرطانی وغیرسرطانی تقسیم می‌شود.

متاستاز مغزی

تومور متاستاز ابتدا در بافت ها و اعضای خارج از مغز ایجاد و سپس به مغز راه پیدا می‌کند.

تومورهای امبریونال

این تومورها برای زمانی است که هنوز در رحم مادر در حال رشد بوده ایم. به طور معمول این سلول ها بی ضرر هستند؛ اما گاهی سرطانی می‌شوند.

تومورهای مغزی کودکان

نوع شایعی از تومورهایی هستند که کودکان به آن دچار می‌شوند. از علائم آن می‌توان به افزایش دور سر، بی قراری غیرعادی، سردرد، انحراف چشم، تاخیر در رشد می‌توان اشاره کرد.

مننژیوم

مننژیوم توموری است که از غشا‌های مغز و نخاع منینژ تشکیل میشود؛ که اکثر آن‌ها غیر قابل تشخیص است.

تومورهای هیپوفیز

رشد غیرطبیعی در غده هیپوفیز است که ممکن است خوش خیم یا بدخیم باشند. در صورت بدخیم بودن این تومورها به سایر نواحی بدن گسترش می‌یابد.

تومورهای اولیه مغزی شامل آن دست از تومورهایی هستند که از بافت های مغزی و یا بافت های اطراف مغز ایجاد می گردند.
تومورهای اولیه به عنوان تومورهای گلیال (تومورهایی که از سلول های گلیالی تشکیل شده اند) و یا تومورهای غیر گلیال (تومورهایی که روی و یا داخل ساختارهای مغزی نظیر عصب ها، رگ های خونی و غده ها رشد می کنند) دسته بندی می گردند که می توانند بدخیم و یا خوش خیم باشند. تومورهای مغزی متاستاتیک شامل تومورهایی هستند که در نقطه ای خارج از مغز یعنی در ناحیه دیگری از بدن (مانند سینه و ریه ) ایجاد شده که در نهایت از طریق جریان خون به مغز راه می یابد. تومورهای متاستاتیک به عنوان سرطان در نظر گرفته شده و بدخیم می باشند.
از هر چهار تنی که مبتلا به سرطان می باشند یک تن دچار متاستاز مغزی شده و برآوردها نیز حکایت از آن دارد، هر ساله ۱۵۰۰۰۰ تن به این نوع سرطان بدخیم دچار می گردند. ۴۰ درصد از افرادی که مبتلا به سرطان ریه می باشند معمولا به متاستاتیک مغزی دچار می گردند. در گذشته نتیجه برای بیمارانی که دارای متاستاتیک مغزی تشخیص داده می شدند، چندان خوشایند نبود چرا که نرخ زندگی این افراد بیش تر از چند هفته بعد از تشخیص نبوده است. ابزارهای پیچیده تشخیص در کنار ابداع روش های پرتوزایی و جراحی باعث شده تا کیفیت و نرخ زندگی برای افراد گرفتار متاستاز مغزی بهبود یافته و تا چندین سال افزایش یابد.

میزان بروز در بزرگسالان

موسسه ملی سرطان برآورد کرده است، در سال ۲۰۱۲، ۲۲۹۱۰ بزرگسال (۱۲۶۳۰ مرد و ۱۰۲۸۰ زن) دارای تومورهای مغزی و دستگاه سیستم عصبی تشخیص داده خواهند شد. آنها همچنین تخمین زده اند، در سال ۲۰۱۲، ۱۳۷۰۰ تن از این بیماران در نهایت خواهند مرد. بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ متوسط سن ابتلا به تومورهای مغزی و تومورهای دستگاه سیستم عصبی ۶۴ سال بوده است.

تومورهای مغزی

درجه های تومورهای خوش خیم و سرطانی مغز

پزشکان تومورهای مغزی را درجه بندی می کنند. درجه تومور به نوع نگاه سلول ها در زیر میکروسکوپ اشاره دارد:

درجه I : بافت خوش خیم است. سلول ها تقریباً شبیه سلول های طبیعی مغز هستند و به آرامی رشد می کنند.
درجه II : بافت بدخیم است. سلول های این نوع نسبت به سلول های تومور درجه I ، کمتر شبیه سلول های طبیعی هستند.
درجه III : بافت بدخیم دارای سلولهایی است که نسبت به سلولهای طبیعی بسیار متفاوت به نظر می رسند. سلولهای غیر طبیعی در حال رشد هستند.
درجه IV : بافت بدخیم دارای سلولهایی است که بیشتر غیر طبیعی به نظر می رسند و تمایل به رشد سریع دارند.
سلول های تومورهای درجه پایین (درجه I و II) طبیعی تر به نظر می رسند و به طور کلی رشد کندتری نسبت به سلول های تومورهای درجه بالا (درجه III و IV) دارند. با گذشت زمان ، یک تومور درجه پایین ممکن است به یک تومور درجه بالا تبدیل شود. با این حال ، تغییر در تومور درجه بالا بیشتر در بزرگسالان اتفاق می افتد تا کودکان.

علائم تومور مغزی

علائم با توجه به مکان شکل گیری تومور می تواند متفاوت باشند و به اندازه ،محل و سرعت رشد بستگی دارد اما جز اصلی ترین علائم آن سردرد است؛ سردردی که فرد آن را تجربه می‌کند شدید و مداوم است که با خوردن مسکن درد کاهش نمی‌یابد و باعث اختلال خواب و بیدار شدن بیمار در نیمه های شب می‌شود. اما موارد ذکر شده در زیر می تواند در رابطه با بسیاری از تومورهای مغزی صدق کند.

  • شروع یا تغییر در الگوی سردرد و افزایش تدریجی آن
  • سردردهایی که به ویژه در جریان صبح شدت می یابند.
  • حالت تهوع و استفراغ بدون دلیل
  • تغییرات و مشکل در بینایی و دید: تار یا دو بینی یا از دست دادن دید محیطی
  • عدم تعادل و سرگیجه
  • ایجاد مشکل در تفکر، بیان و صحبت کردن
  • تغییرات در شنوایی
  • سر در گمی در امور روزمره، گیجی و عدم توانی درک مکانی
  • تغییرات شخصیتی یا رفتاری
  • بی حسی و گزگز در صورت
  • ضعف و یا فلج در بخش و یا طرفی از بدن
  •  دل درد
  • صرع و تشنج به خصوص در افرادی که سابقه تشنج ندارند.
درمان تومور مغزی

نحوه تشخیص تومور مغزی

اگر علائمی دارید که تومور مغزی را نشان می دهد ، پزشک معاینه فیزیکی می کند و در مورد سابقه سلامتی شخصی و خانوادگی شما سال می کند. ممکن است یک یا چند آزمایش داشته باشید. با استفاده از تکنولوژی‌های پیچیده تصویربرداری می توان مکان این تومورها را مشخص کرد. ابزارهای تشخیص عبارتند از: توموگرافی کامپیوتری، (CT یا CAT اسکن) و تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) . از ام.آر.آی می توان در حین نمونه گیری از بافت و حذف تومور استفاده کرد. با استفاده از  (MRS) یا طیف سنجی تشدید مغناطیسی هم می توان به بررسی مشخصات شیمیایی تومور پرداخت و آسیب طبیعی را نیز در MRI  تشخیص داد. توموگرافی تابش پوزیترون هم ( PET اسکن) در شناسایی تومورهای مغزی در حال رشد به کار می رود.
گاهی اوقات تنها راه تشخیص قطعی یک تومور نمونه برداری می باشد. جراح مغز و اعصاب نمونه برداری را انجام می دهد و پزشک آسیب شناسی نیز با تعیین اینکه تومور خوش خیم بوده و یا بدخیم و همچنین مشخص کردن درجه بندی آن شخیص نهایی را ارائه می دهد. سوالاتی که باید قبل از نمونه برداری از تومور مغزی از پزشک بپرسید:

  • چرا به بیوپسی نیاز دارم؟ نتایج بیوپسی چه تاثیری بر برنامه درمانی من دارد؟
  • چه نوع بیوپسی انجام می دهم؟
  • چقد طول میکشه؟ آیا بیهوش خواهم شد؟ آیا صدمه ای خواهم دید؟
  • احتمال عفونت یا خونریزی بعد از بیوپسی چقدر است؟ آیا خطرات دیگری وجود دارد؟
  • چه زمانی نتایج را می دانم؟
  • اگر من تومور مغزی داشته باشم ، چه کسی در مورد درمان با من صحبت خواهد کرد؟ چه زمانی؟

درمان تومور مغزی

تومورهای مغزی (صرف نظر از اینکه اولیه بوده و یا متاستاتیک، خوش خیم بوده و یا بدخیم) از طریق جراحی، پرتودرمانی و یا شیمی درمانی و یا حتی ترکیبی از آنها مورد معالجه قرار می گیرند. در حالی که پرتودرمانی و شیمی درمانی در خصوص تومورهای بدخیم ، تومورهایی که همچنان قسمتی از آنها باقی مانده و یا تومورهایی به کار می رود که ممکن است حتی بعد از برداشتن آنها مجددا رشد کنند، اما در نهایت تصمیم گیری پیرامون نحوه درمان بستگی به عوامل مختلفی داشته و در هر موردی هم متفاوت از دیگری می باشد. هر شیوه درمان خطرات و اثرات جانبی خود را دارد.
در این بین چالش انتخاب یک بهترین جراح مغز و اعصاب وجود دارد که برای اطلاعات بیشتر و برای انتخاب یک جراح مغز و اعصاب خوب میتوانید به مقاله بهترین جراح مغز و اعصاب در تهران کیست مراجعه کنید. درمان تومورهای مغزی براساس بسیاری از فاکتورها انجام می شود ، از جمله :

  • سن ، سلامت کلی و سابقه پزشکی شما
  • نوع ، محل و اندازه تومور
  • چقدر احتمال گسترش یا عود تومور وجود دارد
  • تحمل شما برای داروها یا روشهای درمانی خاص

غالباً ، تومورهای درجه پایین (درجه I و II) ، که تهاجمی نیستند ، فقط با نظارت دقیق یا جراحی درمان می شوند. اگرچه همه تومورها با اسکن های مکرر کنترل می شوند ، تومورهای درجه دو پس از جراحی و با گذشت زمان با دقت بیشتری مشاهده می شوند تا از عدم عود اطمینان حاصل کنند. تومورهای درجه بالاتر (درجه III و IV) ، که بدخیم هستند و می توانند به سرعت رشد کنند ، برداشتن آنها دشوارتر است و در صورت موجود بودن به درمان های اضافی فراتر از جراحی ، مانند پرتودرمانی ، شیمی درمانی یا آزمایش بالینی نیاز دارند. سلول های تومور می توانند پس از جراحی باقی بمانند و در نهایت دوباره رشد می کنند. بنابراین ، همه درمان ها برای طولانی کردن و بهبود زندگی تا زمانی که ممکن است در نظر گرفته شده اند.
همه بیماران مبتلا به تومور مغزی می توانند نه تنها برای درمان فوری ، بلکه همچنین برای بهبود و مدیریت طولانی مدت باید با تیم درمانی خود برنامه ای تهیه کنند . سوالاتی که باید قبل از انجام تومور مغزی از پزشک خود بپرسید

  • چه نوع تومور مغزی دارم؟
  • آیا خوش خیم است یا بدخیم؟
  • درجه تومور چند است؟
  • گزینه های درمانی من چیست؟ کدام را برای من توصیه می کنید؟ چرا؟
  • مزایای مورد انتظار هر نوع درمان چیست؟
  • برای آماده شدن برای درمان چه کاری می توانم انجام دهم؟
  • آیا لازم است در بیمارستان بمانم؟ اگر چنین است، برای چه مدت؟
  • خطرات و عوارض جانبی احتمالی هر روش درمانی چیست؟ چگونه می توان عوارض جانبی را کنترل کرد؟
  • هزینه درمان ممکن است چقدر باشد؟ آیا بیمه من آن را پوشش می دهد؟
  • چگونه درمان بر فعالیت های طبیعی من تأثیر می گذارد؟ چه فرصتی وجود دارد که پس از درمان یاد بگیرم چگونه راه بروم ، صحبت کنم ، بخوانم ، یا بنویسم؟

جراحی تومور مغزی

این موضوع پذیرفته شده است که برداشت تقریبی و یا کامل یک تومور مغزی آن هم از طریق جراحی برای بیمار مفید می باشد. چالش جراح مغز و اعصاب برداشت تومور مغزی است تا جایی که امکان داشته آن هم بدون اینکه به بافت های مهم مغزی که در عملکرد عصبی (توانایی در حرف زدن، راه رفتن و …) موثر می باشند، آسیبی برسد. به طور سنتی، جراحان مغز و اعصاب با باز کردن جمجمه سعی می کنند تا آنجایی که ممکن است تومور را بردارند. نمونه برداری استریوتاکتیک از دیگر روش های معمولی است که ممکن است قبل از باز کردن جمجمه به کار گرفته می شود. این عمل کوچک به پزشکان اجازه می دهد تا با نمونه برداری از بافت، تشخیص دقیق تری را ارائه دهند. معمولا بعد از اسکن گرفتن از سر بیمار، او را به اتاق عمل می برند تا با سوراخ کردن جمجمه وی به ناحیه مورد نظر دست یابند. در این حین با برداشتن نمونه ای از بافت غیر عادی، آن را زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار می دهند.
در اواخر دهه ۹۰ (۱۹۹۰) دستگاه های کامپیوتری با نام سیستم های هدایت جراحی اختراع شدند. این سیستم ها با هدایت جراح مغزو اعصاب، وی را در مکان یابی تومورهای مغزی یاری می رساندند. این اطلاعات خطرات را کاهش داده و امکان برداشت بیشتری از تومور را فراهم نمودند. در بسیاری از موارد، این سیستم ها امکان برداشت تومورهایی را فراهم می نمودند که قبلا با روش جراحی نمی شد آن ها را از بین برد. با استفاده از برخی از آنها حتی می توان نمونه گیری هایی را انجام داد که دیگر نیازی به وصل کردن فریم به جمجمه بیمار نباشد. یکی از محدودیت هایی که این سیستم ها دارند استفاده از اسکن هایی است (سی.تی.، ام.آر.آی) که قبل از جراحی گرفته می شوند. بنابراین آنها نمی توانند اطلاعاتی را در خصوص تحرکات مغزی که در حین عمل جراحی رخ می دهند، در اختیار جراح مغز و اعصاب قرار دهند. محققان در حال گسترش تکنیک هایی می باشند که با استفاده از التراسوند و اسکنرهای ام.آر.آی بتوان داده های سیستم های هدایت جراحی را در حین عمل، به روز نمود.
روشی وجود دارد به نام تصویرسازی عملکرد زبانی در حین عمل جراحی (Intraoperative language mapping) که از نظر برخی تکنییک مهمی ایست آن هم برای به کاربردن در مورد بیمارانی که عملکرد زبانی آنها ( گلیوم نیکره غالب) تحت تاثیر تومور مغزیشان می باشد. در این روش از آناتومی عملکرد زبانی بیمار (در حالی که وی در وضعیت هوشیار قرار دارد)، تصویرسازی می گردد. این شیوه به جراح این امکان را میدهد تا تشخیص دهد که کدام بخش از تومور بدون اینکه آسیبی به سایر نقاط وارد کند، قابل برداشت می باشد. مطالعات اخیر نشان داده است، تصویر سازی قشری زبانی ممکن است به عنوان روش الحاقی مفید و کارآمد برای برداشت بهینه تومور به کار گرفته شود (آن هم بدون اینکه به نواحی حیاتی عملکرد زبانی آسیبی وارد نماید).

پرتو درمانی

در پرتودرمانی از اشعه ایکس با انرژی زیاد برای از بین بردن سلولهای سرطانی و سلولهای غیر طبیعی مغز و کوچک شدن تومورها استفاده می شود. اگر تومور از طریق جراحی به طور موثر قابل درمان نباشد ، پرتودرمانی ممکن است یک گزینه مناسب باشد.
عوارض جانبی پرتودرمانی برای مغز ممکن است تا دو یا سه هفته پس از شروع درمان رخ ندهد. بسیاری از افراد ریزش مو را تجربه می کنند اما مقدار آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. با پایان درمان ممکن است موها دوباره رشد کنند.
دومین عارضه جانبی که اغلب گزارش می شود ، تحریک پوست است. پوست اطراف گوش و پوست سر شما ممکن است خشک ، خارش دارو قرمز شود. سعی نکنید خود به خود این عارضه را درمان کنید بلکه به دنبال درمان پزشکی به محض بروز آن باشید. خستگی یکی دیگر از عوارض جانبی احتمالی پرتودرمانی است. بهترین راه برای مبارزه با خستگی این است که یک رژیم ورزشی روزانه تحمل پذیر و پایدار داشته باشید ، یک رژیم غذایی سالم داشته باشید . سطح انرژی طبیعی شما باید حدود شش هفته پس از پایان درمان بازگردد.
ادم یا تورم مغز نیز در بین افرادی که تحت پرتودرمانی به مغز هستند شیوع دارد. اگر سردرد یا احساس فشار دارید ، علائم خود را به متخصص اطلاع دهید. ممکن است داروهایی برای کاهش تورم مغز ، جلوگیری از تشنج یا کنترل درد برای شما تجویز شود. وقتی شیمی درمانی و پرتودرمانی همزمان انجام می شود ، بیماران ممکن است عوارض جانبی شدیدتری را تجربه کنند. پزشک می تواند روش هایی را برای تسکین این علائم ناراحت کننده پیشنهاد کند.سایر عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

  • مشکلات شنوایی
  • حالت تهوع و استفراغ
  • از دست دادن اشتها
  • مشکلات حافظه یا گفتار
  • سردرد

شیمی درمانی

استفاده از داروهایی برای از بین بردن سلول های سرطانی ، گاهی اوقات برای درمان تومورهای مغزی استفاده می شود.به طور کلی شیمی درمانی برای تومورهای خاص کودکان ، لنفوم ها و برخی اولیگودندر و گلیوم ها موثر است. در حالی که ثابت شده است که شیمی درمانی بقای کلی بیماران مبتلا به بدخیم ترین تومورهای مغزی را بهبود می بخشد ، اما فقط در حدود ۲۰ درصد از کل بیماران این کار را انجام می دهد و پزشکان نمی توانند به راحتی پیش بینی کنند که بیماران از چه مزایایی برخوردار می شوند. به همین ترتیب ، برخی از پزشکان به دلیل عوارض جانبی بالقوه (اسکار ریه ، سرکوب سیستم ایمنی بدن ، حالت تهوع و …) استفاده از شیمی درمانی را انتخاب نمی کنند.
شیمی درمانی ممکن است در طی پرتودرمانی و بعد از آن انجام شود. داروها وارد جریان خون می شوند و در بدن پخش می شوند. ممکن است در بخش سرپایی بیمارستان و یا در مطب پزشک انجام شود. به ندرت ، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بمانید. عوارض جانبی شیمی درمانی عمدتا به این بستگی دارد که چه داروهایی و به چه مقدار تجویز می شود . عوارض جانبی شایع شامل حالت تهوع و استفراغ ، از دست دادن اشتها ، سردرد ، تب و لرز و ضعف است. اگر داروها سطح سلولهای خونی سالم را کاهش دهند ، به احتمال زیاد به راحتی دچار عفونت ، کبودی یا خونریزی می شوید و احساس ضعف و خستگی می کنید. برخی از عوارض جانبی ممکن است با دارو برطرف شود.

درمان های تحقیقاتی

در حال حاضر انواع مختلفی از روشهای درمانی جدید در حال مطالعه است ، خصوصاً در مورد تومورهایی که از طریق درمانهای معمول موجود ، درمان نمی شوند. مشخص نیست که آیا این روش های درمانی موثر هستند یا خیر. این روش های درمانی براساس پروتکل ها انجام می شود و شامل اشکال مختلف ایمنی درمانی  ، ژن درمانی و … است. ابن روش درمان ها در مرحله مطالعاتی قرار دارند و هنوز مورد تایید نیستند.

بعد از درمان تومور مغزی

پس از درمان تومور مغزی به معاینات منظم نیاز خواهید داشت. به عنوان مثال ، برای انواع خاصی از تومورهای مغزی ، معاینات ممکن است هر ۳ ماه یکبار انجام شود. معاینات به شما اطمینان می دهند که هرگونه تغییر در سلامتی شما بررسی شده و در صورت نیاز درمان می شود. اگر بین معاینات هر گونه مشکل سلامتی دارید ، باید با پزشک خود تماس بگیرید.
پزشک  بازگشت تومور را بررسی می کند. همچنین ، معاینات به تشخیص مشکلات سلامتی که می تواند ناشی از درمان سرطان باشد ، کمک می کند. معاینات ممکن است شامل معاینات دقیق جسمی و مغز و اعصاب ، و همچنین ام آر آی یا سی تی اسکن باشد. اگر شانت دارید ، پزشک بررسی می کند که آیا به خوبی کار می کند یا خیر.

آیا داشتن تومور مغزی نیاز به رژیم غذایی دارد؟

مهم است که با خوب غذا خوردن از خود مراقبت کنید. برای حفظ وزن مناسب به کالری کافی نیاز دارید. شما همچنین به پروتئین کافی نیاز دارید تا قدرت خود را حفظ کنید. خوب غذا خوردن ممکن است به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید و انرژی بیشتری داشته باشید.
بعضی اوقات ، به خصوص در حین درمان یا بلافاصله پس از آن ، ممکن است احساس بی اشتهایی داشته باشید. ممکن است ناراحت یا خسته باشید. ممکن است متوجه شوید که غذاها مانند گذشته طعم خوبی ندارند. علاوه بر این ، عوارض جانبی درمان (مانند کم اشتهایی ، حالت تهوع ، استفراغ یا تاول های دهان) می تواند خوردن را سخت کند. یک متخصص تغذیه می تواند روش هایی را برای مقابله با این مشکلات پیشنهاد دهند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟

در صورت داشتن و ادامه علائم ذکر شده شما باید به پزشک مراجعه کنید.

دیدگاه کاربران

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *