شماره تماس رزرو نوبت ۰۲۱-۶۴۴۵۰۲۱۴

گردن بخشی از ستون فقرات که ستون فقرات سرویکال در ناحیه گردن از هفت استخوان (مهره های ‏C1 -C7‎‏) تشکیل شده است که با ‏دیسک بین مهره ای از یکدیگر جدا شده اند. این دیسک ها موجب حرکت آزادانه ستون فقرات میشود و در طول انجام فعالیت های حرکتی بعنوان ‏یک کمک فنر عمل خواهد کرد.
اگر لایه خارجی که دیسک آن را احاطه کرده دچار پارگی شود ، مرکز ژله ای آن از طریق شکاف خارج شده و فتق دیسک به وجود خواهد آمد. بسیاری از عوامل مانند افزایش سن، دیسک های موجود در ستون فقرات می توانند انعطاف پذیری و کشش خود را از دست دهند. رباط هایی که اطراف دیسک ها هستند شکننده اند و به آسانی دچار پارگی می شوند. 

دیسک گردن

بیماری دیسک گردن

ممکن است به دلیل مشکلات موجود در گردن، شانه ها، بازوها و یا دست به یک جراح مغز و اعصاب مراجعه کنید. ممکن است در کل یا ‏قسمتی از این مناطق احساس درد، بی حسی ، سوزن سوزن شدن و یا ضعف را تجربه کنید.
گاهی اوقات ، یک حادثه اتومبیل ، آسیب ناشی از کار یا آسیب ورزشی دلیل این  عارضه است. درد گردن ممکن است به دلیل انحطاط دیسک، تنگی کانال نخاعی ، ورم مفاصل (آرتروز)، و در موارد نادر سرطان یا مننژیت ایجاد شود. به ‏منظور رفع مشکلات جدی گردن، باید با یک پزشک مراقبت های اولیه و اغلب یک متخصص، مانند جراح مغز و اعصاب، مشورت کرد تا به ‏تشخیص دقیقی دست یافته و روش های درمانی تجویز شوند.
اولین درمان های بیماری دیسک گردن شامل فیزیوتراپی ، ورزش های ویژه گردن ، گرما و داروی درد است. در صورت عدم موفقیت ، پزشک ممکن است استروئیدها و داروهای ضد درد را به گردن شما تزریق کند. جراحی معمولاً فقط در صورتی انجام می شود که سایر درمان ها جواب نداده باشند.مراقبت های بعدی بخشی کلیدی در درمان و ایمنی شما است.

در صورت رخداد موارد زیر، باید با یک جراح مغز و اعصاب برای درد گردن مشورت کنید:

‏◾ درد گردن بعد از جراحت یا ضربه به سر رخ دهد
‏◾ تب و یا سردرد همراه با درد گردن وجود داشته باشد
‏◾ خشکی گردن مانع از این شود که شما چانه خود را به قفسه سینه بچسبانید
‏◾ درد در طول یک بازو
‏◾ در دست ها یا بازوها حس سوزن سوزن شدن، بی حسی یا ضعف وجود داشته باشد
‏◾ علائم درد گردن همراه با ضعف پا و یا از دست دادن هماهنگی در دست ها و پاها باشد.
‏◾ درد گردن و یا شانه پس از چهار هفته یا کمتر بهبود نیابد و ضعف گسترده تر شود.

سن، آسیب، حالت نامناسب قامت و بیماری هایی مانند آرتروز می تواند موجب زوال استخوان ها و مفاصل ستون فقرات گردن شود ‏و باعث فتق دیسک شود. 

تنگی کانال نخاعی گردنی

تنگی کانال نخاعی گردن هنگامی رخ می دهد که کانال نخاعی باریک شده و بر طناب نخاعی فشار وارد کند. این بیماری اغلب با افزایش سن ‏رخ می دهد. دیسک های موجود در ستون فقرات که باعث جدایی مهره ها از هم و محافظت از آن ها می شوند، ممکن است تحلیل رفته و ‏خشک شوند. در نتیجه، فضای بین مهره ها کاهش می یابد و دیسک ها توانایی خود به عنوان یک کمک فنر یا ضربه گیر را از دست می دهند. ‏ضمناً استخوان ها و رباط ها که ستون فقرات را تشکیل می دهند قابلیت انعطاف خود را تدریجاً از دست می دهند و ضخیم تر می گردند. این ‏تغییرات به باریک شدن یا تنگی کانال نخاعی منجر می شود.
علاوه بر این، تغییرات دژنراتیو (خرابی یا انحطاط) در ارتباط با تنگی کانال نخاعی ‏گردن می تواند بر مهره ها به شکلی تاثیر گذارد که به رشد زایده یا اسپور استخوانی منجر شده و باعث فشرده شدن ریشه های عصبی شود. ‏تنگی کانال نخاعی گردن تا زمانی که علائم بیماری فقط محدود به درد گردن باشد، برای مدت زمان طولانی می تواند تحت درمان احتیاطی ‏‏ قرار گیرد. تنگی شدید نیاز به مراجعه به جراح مغز و اعصاب دارد.

علائم دیسک گردن

  • ‏درد گردن و بازو
  • بی حسی و ضعف در هر دو دست
  • قدم های لرزان و بی ثبات هنگام راه رفتن
  • اسپاسم های عضلانی در پاها         
  • فقدان هماهنگی
تشخیص دیسک گردن

تشخیص دیسک گردن

تشخیص بیماری توسط یک جراح مغز و اعصاب، بر اساس سابقه، علائم، معاینه فیزیکی و نتایج حاصل از آزمایشات انجام میشود که شامل ‏:‏

  • اسکن توموگرافی کامپیوتری ( ‏CT‏ یا ‏CAT‏ اسکن: سی تی اسکن): نوعی تصویربرداری تشخیصی است و زمانی ایجاد می ‏شود که کامپیوتر توده ای از اشعه های باریک ‏X‏ را خوانده و باهم ترکیب کند. این روش شکل و اندازه کانال نخاعی، محتویات و ساختارهای ‏اطراف آن، به خصوص استخوان ها را نشان می دهد.
  • تست الکترومایوگرام و مطالعات هدایت عصبی (EMG / NCS‏) : این تست ها ضربه الکتریکی را در امتداد ریشه های ‏عصبی، اعصاب محیطی و بافت های عضلانی اندازه گیری می کنند. بر اساس این روش، امکان وجود آسیب عصبی در حال پیشرفت، امکان ‏بهبودی اعصاب از آسیب های گذشته و امکان وجود محل دیگری که تحت فشار عصبی قرا گرفته باشد را نشان می دهد.
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI‏): معاینه ای است که با استفاده از میدان های مغناطیسی و تکنولوژی کامپیوتری ‏تصاویری از ساختار بدن نشان می دهد. ‏MRI‏ تصاویری از طناب نخاعی، ریشه های عصبی و مناطق اطراف آن به دست می دهد. علاوه بر این ‏بزرگ شدگی، انحطاط و تومورها را نیز نشان می دهد.
  • نخاع‌ نگاری یا میلوگرام (Myelogram)‏: این روش شامل عکسبرداری توسط اشعه X از کانال نخاعی بعد از تزریق یک ‏ماده حاجب به داخل فضاهای مایع مغزی نخاعی مجاور انجام میشود.
  • اشعه ایکس: از اشعه ایکس برای تولید فیلم یا عکس از قسمتی از بدن که می تواند ساختار مهره ها را نشان دهد.

گزینه های درمانی غیر جراحی دیسک گردن

اکثر فتق های دیسک گردنی که باعث درد در بازو می شود در طی شش تا هشت هفته اول پس از بروز علائم بهبود می یابد. اکثر بیمارانی که درد بازو دارند ، متوجه می شوند که درد در این بازه زمانی دو ماهه به آرامی بهبود می یابد و بی حسی و ضعف نیز ممکن است بهبود یابد. روش درمانی اولیه باید شامل داروهای ضد التهابی مانند آسپرین ، Advil یا Aleve باشد. فیزیوتراپی  نیز می تواند تا حدی درد را تسکین دهد. در برخی موارد ، تزریق استروئید اپیدورال ممکن است مناسب باشد. برای درمان دیسک گردن می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

گردنبند طبی: این گردنبند طبی با محدود کردن حرکات گردن به عضلات گردن اجازه استراحت می‌دهند. این کار موجب استراحت و کم شدن فشار به ریشه های عصبی می‌شود. البته استفاده طولانی مدت آن موجب ضعیف شدن عضلات گردن خواهد شد و این شرایط را برای بیمار وخیم تر خواهد کرد.
فیزیوتراپی : ورزشهای طبی می تواند به افزایش قابلیت انعطاف در ناحیه گردن و تقویت آن و رفع علائم دیسک کمک کند. 
تزریق کورتیکواستروئید: در صورتی که اقدامات فوق تاثیرگذار نبود، تزریق کورتیکواستروئید در اپیدورال روش بعدی درمان است که باید توسط متخصص انجام شود.
جراحی: در صورتی که هیچ یک از روش های بالا پاسخگو نبود و بیمار از نظر حرکتی فلج شود از این روش استفاده می‌شود.
انجام ورزش های گردن: ورزش گردن موجب تقویت عضلات گردن و افزایش انعطاف پذیری آن خواهد شد.

درمان دیسک گردن

عمل جراحی دیسک گردن

شما ممکن است در شرایط زیر متقاضی عمل جراحی باشید:

  • درمان احتیاطی کمکی نکند
  • علائم عصبی پیشرونده را در بازو و یا پاهایتان تجربه نمایید
  • در حفظ تعادل یا راه رفتن با مشکل مواجه شوید
  • در صورت جراحی احتمالاً وضعیت بهتری داشته باشید‏

چندین روش مختلف جراحی وجود دارند که می توانند مورد استفاده قرار گیرند که انتخاب از بین آن روش ها بر اساس شدت بیماری متغیر ‏است. بی ثباتی ستون فقرات در درصد کمی از بیماران ممکن است نیازمند انجام عمل فیوژن (هم جوشی) ستون فقرات باشد، این تصمیم عموماً ‏قبل از عمل اتخاذ می شود. فیوژن ستون فقرات نوعی جراحی است که اتصال محکمی بین دو یا چند مهره ایجاد می کند. ابزارهای مختلفی ‏‏(مانند پیچ و یا صفحه) ممکن است به منظور افزایش هم جوشی و تقویت مناطق بی ثبات ستون فقرات گردنی مورد استفاده قرار گیرند. این ‏روش ممکن است به تقویت و تثبیت ستون فقرات کمک کرده و در نتیجه باعث کاهش درد شدید و مزمن گردن شود.

آماده شدن برای جراحی

از جراح خود بخواهید که به شما بگوید قبل از جراحی چه کاری باید انجام دهید. در زیر لیستی از چند کار که ممکن است از شما خواسته شود انجام دهید، را مطالعه نمایید :

  • در مورد هر دارویی که در خانه مصرف می کنید از جمله مکمل های گیاهی و داروهای بدون نسخه به جراح خود بگویید. ممکن است از شما خواسته شود که مصرف آسپرین یا سایر داروها که خونریزی را افزایش می دهند ، متوقف کنید.
  • اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان سابقه واکنش به بیهوشی عمومی را دارید ، به جراح خود بگویید.
  • اگر سیگار می کشید ، ممکن است از شما خواسته شود قبل از جراحی سیگار را ترک کنید و مدتی بعد از جراحی از کشیدن سیگار خودداری کنید.
  • قبل از جراحی احتمالاً به شما دستورالعمل داده می شود که چه موقع از خوردن و آشامیدن جلوگیری کنید.
  • از جراح خود بپرسید که آیا شما باید روزانه داروها را با آب مصرف کنید.

دیسککتومی قدامی گردن

این عمل جراحی بر روی گردن انجام می شود و برای از بین بردن فشار در یک یا چند ریشه عصبی یا در طناب نخاعی مورد استفاده قرار می ‏گیرد. دسترسی به ستون فقرات گردنی از طریق برش کوچکی در قدام (جلو ) گردن شما امکان پذیر می شود. اگر قرار است فقط یک دیسک ‏برداشته شود، به طور معمول برش افقی کوچکی در چین پوست ایجاد می شود. در صورت گسترده تر بودن جراحی، ممکن است به برش مورب ‏و طولانی تری نیاز باشد.
پس از این که بافت های نرم گردن از هم جدا شدند، دیسک بین مهره ای و زایده استخوانی برداشته می شوند ‏‏(دیسککتومی). فضای باقی مانده بین مهره ها ممکن است باز مانده و از طریق فیوژن ستون فقرات با یک قطعه کوچک استخوان و یا یک ‏دستگاه پر شود. بعد از مدتی، مهره ها ممکن است به هم جوش خورده و یکی شوند.

کورپکتومی قدامی گردن

این نوع از جراحی که با دیسککتومی قدامی گردن انجام می گیرد و برای برطرف کردن تنگی چند سطحی گردن به علت فشردگی ستون فقرات که به علت زایده استخوانی ایجاد شده است انجام می گیرد. این روش جراحی به این صورت انجام می شود که بخشی از جسم مهره برداشته می شود و فشار بر روی طناب نخاعی کاهش می یابد. در این حالت ۱ یا چند مهره از دیسک مجاور برداشته خواهد شد. فضای بین مهره ها توسط فیوژن ستون فقرات توسط قطعه ای کوچک استخوان و یا دستگاه پر می شود. 

میکرودیسککتومی خلفی

این روش از طریق یک برش عمودی در خلف (پشت) گردن، عموماً در وسط، انجام می شود. این روش ممکن است برای فتق بزرگ دیسک ‏نرم که در کناره ی طناب نخاعی قرار دارد در نظر گرفته شود. در این روش با استفاده از یک دریل (‏Burr‏) سرعت بالا، بخشی از ‏مفصل فاست برداشته می شود و ریشه های عصبی زیر مفصل فاست نمایان می شوند. ریشه های عصبی باید به آرامی کنار روند تا فتق ‏دیسک از میان برداشته شود.

لامینکتومی خلفی گردن

در این روش یک برش کوچک در وسط گردن برای خارج کردن استخوان لامینا ایجاد می شود (قسمت پشتی قوس مهره ای). خارج کردن ‏بخش (هایی) از استخوان به منظور کاهش فشار حاصل از لیگامنت ضخیم شده، تشکیل زائده یا اسپور استخوانی یا مواد دیسکی به طناب ‏نخاعی و یا ریشه های عصبی انجام می شود. فورامن ، مجرایی در مهره ها که از طریق آن ریشه های عصبی نخاعی عبور می کنند، نیز ممکن ‏است گشاد شود تا امکان عبور اعصاب از طریق آن فراهم شود.

خطرات و عواقب دیسک گردن

اگر چه عوارض حاصل، مانند هر عمل جراحی دیگر نسبتا نادر است، اما خطرات زیر ممکن است با جراحی ستون فقرات گردنی مرتبط باشند:

  • عفونت
  • خونریزی بیش از حد که ممکن است مستلزم انتقال خون باشد
  • ‏واکنش های جانبی به بیهوشی
  • درد مزمن گردن یا بازو
  • بهبود ناقص علائم
    آسیب به اعصاب و ریشه های عصبی
  • آسیب به طناب نخاعی (احتمال ۱ در ۱۰۰۰۰)، که منجر به فلج می شود.
  • بی ثباتی ستون فقرات
  • آسیب به مری، نای و یا تارهای صوتی
  • صدمه به شریان های کاروتید و یا مهره ای، که می تواند منجر به سکته مغزی شود
  • ‏عدم بهبود فیوژن
  • شکستگی و یا خرابی ابزار استفاده شده
  • بلع مداوم و یا اختلال در گفتار
  • نشت مایع نخاعی مغزی‏

نتایج جراحی

نتایج حاصل از دیسککتومی گردنی تقریباً ۹۵٪ احتمال تسکین درد را نشان داده است. بی حسی به طور کلی بهبود می یابد. ضعف در بازوی تحت تأثیر ممکن است برای بهبودی کامل نیاز به برخی از فیزیوتراپی ها داشته باشد. بهبود و قدرت در بازو با گذشت زمان انتظار می رود. پس از سه تا چهار ماه از عمل جراحی ، بیمار می تواند فعالیت های کاملاً محدود را از سر بگیرد.اکثر افراد پس از جراحی تفاوتی در حرکت گردن خود مشاهده نمی کنند.

بعد از جراحی

پزشک دستور العمل خاص بعد از جراحی را به شما خواهد داد، عموما داروی مسکن تجویز می شود.
فرد می‏تواند فعالیت های عادی زندگی خود مانند بازگشت به کار، رانندگی و ورزش را نظر پزشک انجام دهد.
بیماران می توانند بعد از عمل جراحی فیزیوتراپی را تحت نظر فیزیوتراپ انجام دهند.
بهبودی و توانبخشی در خانه ممکن است برای هر فرد کمی متفاوت باشد ، اما به طور کلی ، آنچه انتظار می رود  شامل موارد زیر است :

  • ممکن است لازم باشد که از یک گردنبند طبی استفاده کنید.
  • شما قادر خواهید بود رژیم غذایی عادی خود را داشته باشید
  • برای برداشتن بخیه لازم است به جراح خود مراجعه نمایید
  • به تدریج بازگشت به فعالیت های عادی را شروع خواهید کرد. شما باید از جراح خود در مورد هر گونه محدودیت در فعالیت و زمان دوش گرفتن یا حمام پرسید.
  • ممکن است بعد از چند هفته فیزیوتراپی را شروع کنید.
  • باید بتوانید ۴ تا ۶ هفته به فعالیت های کامل خود برگردید.
  • زیاد در یک موقعیت نگذارید. برای حرکت و تغییر موقعیت ، کمی استراحت کنید.
  • هنگام حضور در اتومبیل از کمربند ایمنی و مهار شانه استفاده کنید.
  • با بالشی زیر سر و گردن بخوابید که گردن شما را صاف نگه دارد.
  • دستورالعمل های پزشک خود را برای ورزش های کششی آرام گردن دنبال کنید.

در صورت بروز هر یک از مشکلات باید با جراح تماس بگیرید:

  • تب
  • سردرد
  • خونریزی ، قرمزی ، تورم یا ترشح از محل برش
  • دردی که به داروی مسکن پاسخ نمی دهد
  • بی حسی یا ضعف
  • مشکل در بلعیدن
  • تغییر صدا یا گرفتگی صدا
  • مشکل تنفس

جراح شما ممکن است دستورالعمل های دیگری در مورد آنچه باید بعد از عمل انجام دهید، به شما ارائه دهد.

بلند مدت

چشم انداز طولانی مدت برای بیمارانی که تحت عمل دیسک گردن قرار گرفته اند بسیار عالی است. بیماران می توانند فعالیت کامل خود را از سر بگیرند ، حتی در برخی موارد می توانند به سراغ ورزش هایی که سابقا انجام می دادند بروند.البته بعد از این که جراحشان این اجازه را به آن ها داد. حتی برای آن دسته از بیمارانی که با مشاغل سنگین کار مانند ساخت و ساز درگیر هستند ، انتظار این است که این بیماران بدون محدودیت به کار خود برگردانده شوند.

پیشگیری

گردن خود را در تمامی حالت ها (ایستاده، نشسته، راه رفتن)عمود بر بدن به گونه ای که هیچ زاویه ای با بدن نسازد. سر خود را خم نکنید، صندلی خود را طوری تنظیم کنید که مجبور به خم کردم گردن خود نباشید. زیرا بیماری های گردنی از جمله دیسگ گردن به علت خم بودن طولانی مدت گردن می‌باشد. سر خود را هر از گاهی بالا بیاورید و از نرمش ها و حرکاتی که مجبور به خم کردن گردن خود هستید خودداری کنید. در صورتی که کارتان به این صورت است که مدام سرتان به صورت خم می‌باشد. شانه ها و عضلات خود را تقویت کنید که با افزایش قدرت عضلات فشار کمتری به مهره های و دیسک های بین مهره ای وارد خواهد شد. نکته: ورزش کردن فراموش نشود.

آیا دیسک گردن خطرناک است؟

اگر دیسک فتق شده و به اصطلاح دچار بیرون زدگی شود می تواند به نخاع فشار وارد کند و خطراتی را به دنبال داشته باشد.

آیا دیسک گردن قابل درمان است؟

بله در ابتدا درمان های غیر جراحی همچون فیزیوتراپی، دارو ها و تمرینات ورزشی و در صورت عدم پاسخ به این درمان ها جراحی لازم خواهد شد.

چرادیسک گردن میگیریم؟

گاهی اوقات ، یک حادثه اتومبیل ، آسیب ناشی از کار یا آسیب ورزشی دلیل این  عارضه است.درد گردن ممکن است به دلیل انحطاط دیسک، تنگی کانال نخاعی ، ورم مفاصل (آرتروز)، و در موارد نادر سرطان یا مننژیت ایجاد شود.

جراحی دیسک گردن چگونه است؟

انواع جراحی دیسک گردن وجود دارد که می توانید به سایت دکتر صمدیان مراجعه نمایید.

دیدگاه کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *